Srpski - English

Pretraga

GOSTI SALONA STRIPA 2022.

STUDENTSKI KULTURNI CENTAR BEOGRAD / SREĆNA GALERIJA

19. MEĐUNARODNI SALON STRIPA
30. 09 - 02. 10. 2022.

Zaglavlje Salon 2022

 

GOSTI 19. MEĐUNARODNOG SALONA STRIPA 2022:

 

IZTOK SITAR  (SVN)

002 IZTOK SITAR. 2jpgIztok Sitar rođen je 1962. godine u Ljubljani, gde je završio dizajnersku školu. Svoj prvi (pomalo autobiografski) strip Ko je ubio crtača stripova objavio je 1984. godine u književnom časopisu Mentor. Od tada pod svojim imenom ili pseudonimom Ninel objavljuje stripove i karikature u većini slovenačkih novina i časopisa. Godine 1990. objavljen je njegov prvi strip album Sperma in kri, koji svojim hermetičkim sadržajem, sastavljenim iz citata Hegela, Lakana i markiza de Sada, te prevashodno originalnim crtežom u stilu drvoreza, nije izašao iz žanra andergraunda. Stoga se Sitar 1992. godine odlučuje za profesionalan i komercijalan pristup te u Dnevniku deset godina objavljuje humoristički novinski strip Bučmanovi, koji je izašao i u četiri albuma. Do danas je objavio sedamnaest žanrovski različitih albuma, u rasponu od dečjih i tinejdžerskih, u kojima ga prvenstveno zanima odnos mladih prema ljubavi, seksu, alkoholu i drogama, preko erotskih, do njemu najdražih društveno-kritičkih stripova, (...) a usredsređuje se na anomalije poput nacionalizma, šovinizma, rasizma, ksenofobije i homofobije, koje su inače isprepletene u čitavom njegovom stripovskom opusu. Karakterističan je njegov album Glave u kom u pedeset kratkih priča, koje se nadovezuju jedna na drugu, „secira“ celokupno slovenačko društvo. Njegov najjeretičniji, a ujedno i potpuno nezavisan strip koji se i u samoj tematici i u stilistici razlikuje, kako od stavova državnih institucija i mišljenja građanskih pokreta, tako i od bilo kakvih stripovskih modnih struja i uticaja, svakako je Priča o Bogu. Za fiktivnu biografsku priču Dnevnik Ane Tank, koja je prevedena na srpski i engleski jezik, dobio je 2008. godine nagradu Zlatna kruška, koja se u Sloveniji dodeljuje u oblasti najkvalitetnijeg omladinskog štiva. Pored stripova bavi se i karikaturom pa valja spomenuti njegovu adaptaciju starih slovenačkih poslovica u knjizi Striposlovice, koje u Sitarovom izvođenju dobijaju sasvim novo značenje. Bavi se i ilustracijom, a u tom domenu najintrigantniji su njegovi crteži Plautovih Magarca. Na novosadskom Sajmu knjiga 2012. godine nagrađene su mu ilustracije za roman Belo-crveno Dorote Maslovske. Sitar je i veliki poznavalac stripa te je napisao četiri knjige iz teorije i istorije stripa. Redovno piše recenzije i kritike za slovenački književni mesečnik Literatura te teorijske tekstove u različitim revijama u Sloveniji i u svetu, pogotovo na području bivše Jugoslavije, gde je i čest i rado viđen gost različitih strip festivala.

VELJKO KRULČIĆ

ANDRIJA MAUROVIĆ (1901-1981), retrospektiva

003 Andrija Maurovic i Veljko Krulcic Zagreb 1979Veljko Krulčić (Pula, 1962.) je profesionalni novinar, izdavač i istoričar stripa. Intenzivno se bavi popularizacijom stripa - piše o stripu, priređuje tematske i samostalne izložbe u Hrvatskoj i inostranstvu, producira i piše scenarije za dokumentarne filmove o strip autorima, učestvuje na strip-festivalima, okruglim stolovima, seminarima i simpozijumima. Kustos je mnogih velikih retrospektivnih izložbi (Strip u Jugoslaviji 1866-1986, Pariz). Pokretač je i urednik više strip-biblioteka, autor više značajnih strip-monografija (Hrvatski posleratni strip, Put u obećanu zemlju, Maurović), priređivač i urednik brojnih albuma i knjiga stripa među kojima dominantno mesto zauzimaju publikovana dela Andrije Maurovića.

Između ostalog, inicijator je i nagrade za životno delo u području hrvatskog stripa Andrija Maurović, koju od 2009. godine dodeljuje udruženje Art 9.

Andrija Maurović bio je veliki slikar i još veći umetnik stripa. Svojim nadahnutim stripovnim serijama je podsticao maštu omladine još pre Drugog svetskog rata podučavajući je o pobedi pravde, istine i dobra nad zlom.

Poznatiji kao ilustrator, crtač stripova i slikar reklama, Andrija Maurović je svojim prepoznatljivim slikarskim rukopisom neodoljivo privlačio pažnju čitalaštva naslovnim stranicama knjiga, časopisa, novinskih priča i posebno uzbudljivim stripovima.

Svojevremeno su najtraženija zabavna izdanja bila od stranih Šerlok Holms i Arsen Lupen, a od domaćih autora Zagorkini romani i Maurovićevi stripovi u Oku i Mickey stripu. Po nadimku njegovog najpoznatijeg junaka Old Mickey, Maurovića su nazivali Stari mačak. A taj Stari mačak, u saradnji sa sjajnim tekstopiscem novinarom Franjom Fuisom, koji se potpisivao kao FRA MA FU, znao je da tako uzbudi čitaoce, da su se nastavci njegovih stripova u pravom smislu reči grabili od prodavaca novina.

Jer, želja svih je bila da što pre saznaju hoće li čudesni Dan uspeti da izleči rane Starog mačka, kako će se završiti ludilo i pošast kuge na tajanstvenom brodu, da li je Crni jahač dobio svoju borbu s pljačkašima, ko je zagonetna sablast zelenih močvara.

U danonoćnoj borbi s vremenom, pošto su novine, izdavači, kinematografi, svi iz dana u dan zahtevali nove nastavke, nove ilustracije i nove najave filmova, Maurović je u vremenskoj stisci imao malo slobodnih trenutaka za odmor od „komercijalnog” posla kako bi svoju umetničku dušu posvetio slikarskim platnima.

Tek povremeno, stizao je da na njima ovekoveči svoje more Bokokotorskog zaliva i pusti krila mediteranskoj duši da četkicom opeva lepote rodnog podneblja. Tamo, u mestu Muo rođen je 29. marta 1901. godine. Poslednje godine života proveo je kao samotni čudak, živeći isposnički, drugujući s prirodom.

Andrija Maurović umro je 2. septembra 1981. godine u Zagrebu.

 

DANIELE MEUCCI  (ITA)

004 Daniele Meucci 2Danijele Meuči, poznat i kao Meu, italijanski je umetnik koji živi u Beogradu.

Rođen je u Spilimbergu u oblasti Pordenone u severoistočnoj Italiji 1982. godine. Odrastao je u Luki, malom i prijatnom gradiću gde je studirao umetnost na lokalnom Pasalja umetničkom institutu. Odrastanje u Toskani odigralo je važnu ulogu u njegovom umetničkom razvoju, a Luka je predstavljala savršeno okruženje u kome je otkrio svoju ljubav prema stripu. Ovaj zanimljivi gradić poznat je, naime, po Festivalu stripa i igara, najvećem ove vrste u Evropi i drugom u svetu, posle tokijskog Komiketa.

Potom, oduševljen arhitektonskim dizajnom, Danijele odlazi na studije arhitekture na Univerzitet u Trstu. Njegova ljubav prema zgradama prisutna je u svim njegovim radovima.

Nakon diplomiranja, radio je kao industrijski dizajner u Italiji da bi se zatim preselio u Nemačku, radi istraživanja svojih interesovanja na umetničkoj andergraund sceni u Berlinu. Ovaj grad koji je stecište umetnika, pružajući prostor za alternativno razmišljanje i boemski stil života, predstavlja izuzetno mesto za sve one stvaraoce koji vole da eksperimentišu. U ovom okruženju, Danijele 2015. godine postaje slobodni umetnik i počinje da radi kao solo ilustrator i logo dizajner.

U portazi za inspiracijom on, ipak, napušta Nemačku, da bi završio na Balkanu. Počevši od 2017. godine sarađuje sa srpskom izdavačkom kućom Komše, za koju je do sada objavio dva naslova. Prvi je Senke Beograda (Shades of Belgrade), svojevrsna bojanka i zbirka skica grada u kome svako može da oslobodi sopstvenu kreativnost. Njegova druga knjiga je Tesla - čovek koji je oblikovao budućnost (Tesla: The man who defined the future) – grafička novela o istinskom životu Nikole Tesle, objavljena u engleskom i srpskom izdanju. Ona je zasnovana na intervjuu koji je ovaj čuveni srpski pronalazač dao američkom časopisu Liberti 1935. godine.

Ova grafička novela pruža uvid u kompleksnu i ljudsku ličnost Nikole Tesle, distancirajući se od njegovog izmišljenog lika, već prisutnog u stripu i na filmu. Ona je rezultat dvogodišnjeg istraživanja tokom koga je autor sakupio zanimljive i ne toliko poznate istinske priče o Teslinom životu. Reč je o grafičkoj noveli koja na 200 strana ekspresivnih akvarela oslikava Evropu i Sjedinjene Američke Države tokom tzv. Druge industrijske revolucije, kada je Tesla bio jedan od najvažnijih i najpoznatijih pronalazača. 

Beograd je postao stalni izvor umetnikove inspiracije, a susret sa srpskom kulturom dao mu je bezbroj novih ideja. Šta je sledeće tek ostaje da se vidi.

 

SLOBODAN IVKOV (SRB)
SPECIJALNO PRIZNANJE ZA DOPRINOS SRPSKOM STRIPU

 

005 Slobodan Ivkov 2Slobodan Ivkov rođen je 7. februara 1959. u Subotici. Gimnaziju pohađa u Subotici i Somboru. Diplomirao je istoriju umetnosti i ekonomiju na Univerzitetu u Beogradu. Za diplomski rad iz predmeta sociologija na Ekonomskom fakultetu 1985. dobija Oktobarsku nagradu Beograda. Od 1986. do 1993. radi kao grafički dizajner. Od januara 1994. je u statusu slobodnog umetnika. Osim stripom, od 1979. profesionalno i kao neposredni stvaralac bavi se grafičkim dizajnom, karikaturom, fotografijom, ilustracijom i fantastičnom književnošću. Najpoznatiji stripovi koje je crtao su iz serije Zemljani, ali je u raznim listovima i časopisima objavljivao i druge pojedinačne table i kaiševe. Samostalna izložba stripova u okviru Kulturnog centra Sombora 2002. bila je ujedno i prva izložba stripa u tom gradu. Bio je scenarista nekoliko stotina tabli stripova drugih stripara. Od 1979. pa sve do prestanka timskog delovanja sredinom osamdesetih, bio je pripadnik stripske grupe Beogradski krug 2. Autor je više tematskih izložbi, od kojih je najveća i najpoznatija 60 godina domaćeg stripa u Srbiji (u Srbiji i inostranstvu, 1995/1996), a zapažene su i Mala istorija srpskog stripa (KCB, 1998), Filharmonija i strip (Beogradska filharmonija, 2001), Strip i pozorište (Bitef teatar, 1997). Bio je jedan od selektora beogradskog Oktobarskog salona 1998. Autor jedine izložbe najvećeg srpskog ilustratora Branislava - Brane Jovanovića (Kuća Đure Jakšića, 1999), kao i izložbe Dušana Gačića (KCB, 1999). Autor srpske selekcije stripova na kolektivnoj postavci 1h 59 min. u francuskom Angulemu 2000. Od 1986. član je ULUPUDS-a. Do 2008. bio je u Dizajn sekciji, a od tada do danas je u Sekciji za teoriju, kritiku i istoriju umetnosti. Od 1987. član je i UNS-a. Predsednik Umetničkog saveta i član Upravnog odbora ULUPUDS-a bio je 2010-2012. godine, a predsednik i član Suda časti ULUPUDS-a 2015-2018. Od 1985. do gašenja lista Mladost 1990. bio je urednik stripske rubrike i kritičar. Od 1988. objavljuje tekstove o stripu u NIN-u, a od kraja 1991. je njegov stalni kritičar za strip. U periodu 2005 - 2006. o stripu je redovno pisao u kulturnoj rubrici Politike. Od januara 2007. do avgusta 2009. je u rubrici Kultura beogradskog dnevnog lista Blic imao redovnu kolumnu Striparnica, a od maja 2015. piše kolumnu Stripologija. U Svetskoj enciklopediji stripa Morisa Horna (Maurice Horn: The World Encyclopedia of Comics, Chelsea House Publishers, USA, 1998/2000) autor je odrednica o srpskim striparima. Primio je više nagrada za doprinos stripu. Pored ostalih: priznanje Pavle Vasić (1996) koje zajedno dodeljuju Muzej primenjene umetnosti, FPU i ULUPUDS, kao i nagrade na festivalima stripa u Zaječaru (1996) i Leskovcu (2007). Dobio je i tri godišnje nagrade za stvaralaštvo ULUPUDS-a. Bio je predsednik i/ili član mnogih žirija. Od 2004. ima zvanje istaknuti umetnik. Živi i radi u Beogradu.

 

MILIJA BELIĆ (SRB/FRA)

„SREĆKO JOVANOVIĆ“- NAGRADA IZDAVAČKE KUĆE „DEČJE NOVINE - DOSITEJ“ I OPŠTINE GORNJI MILANOVAC

006 Milija Belic 2Slikar, skulptor, teoretičar umetnosti, Milija Belić je jedan od značajnijih predstavnika geometrijske apstrakcije u međunarodnim okvirima. Rođen je 1954. u Rudovcima, Srbija. Diplomirao je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu 1978. godine. Odbranio je doktorsku tezu na Sorboni 1994, stekavši titulu doktora umetnosti i nauka o umetnosti Pariskog Univerziteta. Izlagao je na velikom broju samostalnih i kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu i dobitnik je više nagrada i priznanja. Objavio je sledeće knjige: Meta Art (SKC, Beograd, 1997), Nebeske priče (Biblioteka grada, Beograd, 2000), Apologie du rythme (L'Harmattan, Paris, 2002), Omcikous (L'Age d'Homme, Lausanne, 2004), Slika i Svet (SKC, Beograd, 2004), Fotografije 1964 – 1978 (Narodna knjiga & Alfa, Beograd, 2008), Spiritus Mundi (Red Box, Beograd, 2011), Metafotografije Mirka Lovrića (Artget & Clio, Beograd, 2015), Izazov modernosti (Arhipelag, Beograd, 2017), Ecce homo (Čigoja & Društvo za kulturnu saradnju Srbija-Francuska, Beograd, 2019), Ars longa (Umetnička galerija Nadežda Petrović, Čačak, 2020). Dela mu se nalaze u sledećim kolekcijama: Nacionalna biblioteka, Pariz; Muzej Satoru Sato, Tome (Japan); Muzej savremene umetnosti, Beograd itd.

Već kao četrnaestogodišnjak osvaja prvu nagradu na konkursu za strip popularnog lista za mlade Kekec, uz komentar žirija: „Prefinjen osećaj za grafiku. Crtački najzreliji.”

Strip i ilustracija obeležavaju početke umetničke karijere, posebno saradnja sa Dečjim novinama iz Gornjeg Milanovca u periodu od 1970. do 1975. godine. U to vreme, pored brojnih ilustracija objavljenih u listovima Dečje novine i Tik-tak, realizuje i niz kratkih stripova sa svojim junacima, najpre za ediciju Nikad robom, a zatim i za reviju domaćeg stripa Kuriri.

„Karakteristično za strip jeste da je, nakon konačnog raskola moderne, a onda i savremene umetnosti sa figuracijom, upravo on (p)ostao utočište za slikare i druge vizuelne umetnike koji su želeli i umeli da crtaju ljude, životinje i predmete onakvima kakvi jesu. Belić će se ipak razvijati izvan toga, ostvarivši impozantnu karijeru u svetu apstraktne umetnosti, ali je umnogome u svojim stripovima pokazao da je dostojan naslednik velikana prošlosti sa stilom i poetikom koja evocira majstore poput Harolda Fostera ili Andrije Maurovića“, piše Pavle Zelić.

 

DODATNE INFORMACIJE:

www.salonstripaskc.rs

www.facebook.com/comicsfest

www.instagram.com/salon_stripa_skc_belgrade

www.twitter.com/SalonSkc

Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.