Srpski - English

Pretraga

GOSTI SALONA STRIPA 2019.

17. MEĐUNARODNI SALON STRIPA
26-29. 09. 2019.

GOSTI 17. MEĐUNARODNOG SALONA STRIPA 2019:

 

r.m.Gera (RS/ES)


002 r m GueraRajko Milošević Gera, poznat i kao r.m.Guéra, srpski je strip autor i ilustrator. Rođen je 1959. godine u Beogradu, a od 1991. živi i radi u Barseloni.
Njegov talenat je instantno prepoznat nakon što se 1982. godine pojavio na jugoslovenskoj strip sceni serijalom Elmer Džons, leoneovskim vesternom čiji je scenarista bio Dragan Savić. Njih dvojica su potom sarađivali na proslavljenim Teksaškim jahačima koji su im 1986. godine doneli nagradu za strip godine, a odmah zatim i Geri Zlatno pero Beograda.
Na svetskoj sceni Gera je prevashodno poznat po svom radu na DC-jevom bestseler serijalu Skalpirani (Scalped) scenariste Džejsona Arona. Ova serijalizovana grafička novela od 60 poglavlja donela mu je dve američke nominacije za Ajznerovu nagradu, te nominaciju za najbolji noar serijal na francuskom festivalu u Angulemu 2014. Pre Skalpiranih, Gera je radio samostalno album Hauard Blejk (Howard Blake) piratskog žanra, kao i Zec sa Marsa (Le Lievre de Mars) u saradnji sa Patrikom Kotjasom na scenariju . Oba je objavio francuski izdavač Glena.
Pre i nakon proboja Skalpiranih, Gera je bio i ostao prepoznatljiv kao vrlo svestran i plodan stvaralac čiji su stripovi i ilustracije objavljivani kako u Evropi tako i Sjedinjenim Američkim Državama.
Takođe je, kao storibord umetnik, radio na 22 animirana TV filma (između ostalih i za A-Film, BRB, Magma), a autor je i nekoliko filmskih postera za Magnolija Pikčers.
Pored velikog broja naslovnica, Gera je, zajedno sa Kventinom Tarantinom na scenariju, sarađivao prvo na kratkoj epizodi iz Prokletnika (Inglourious Basterds) za Plejboj, kao i odmah zatim na kompletnoj grafičkoj noveli Đangova osveta (Django Unchained).
Godišnje se pojavljuje u izdanjima najvećih US mejnstrim izdavača: Marvela (Tor), Dark Horsa (Grajndhaus), DC Komiksa (Betmen), kao i britanskog 2000AD (Sudija Dred).
Najskorije objavljeni su Čovek sa zlatnim revolverom (L'uomo dalle pistole d'oro), album izdanje Teksa Vilera za Boneli, Dan D – Carstvo iz stepa (Jour J - Empire des Steppes) za Delkur, a do kraja 2019. godine trebalo bi da završi jedan album Konana Varvarina za Glena.
Pored ostalih projekata, među kojima je možda za nas najatraktivnije završeno i obogaćeno izdanje Teksaških jahača za špansko i srpsko tržište, Gera ponovo radi sa Džejsonom Aronom na njihovom novom serijalu – Prokleti (The Goddamned) za američki Imidž Komiks. Dva do sada objavljena albuma su već svetski prihvaćena, kako od kritike tako i prodajno.

GETO (RS)

003 GETOKao srednjoškolac Geto (Boban Savić) je objavljivao stripove za Niški list mladih Grafit i Narodne novine, nalazeći inspiraciju u svakodnevnim dogodovštinama koje je izmeštao u mistični svet nadrealnih zbivanja. Kasnije, tokom studija na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu (odsek slikarstvo), počinje profesionalno da se bavi ilustracijom, objavljivanjem za Politikin zabavnik (od 1993). Već naredne godine ilustrovao je roman Ljiljane Praizović Knežević i Severni vetar. Osećajući prevlast narativa u likovnim delima, završava magistarske studije (2000) u klasi Rastka Ćirića odbranjenom temom O ilustraciji - koja je postala glavna literatura budućim studentima i istraživačima ove likovne discipline.
Strip zauzima posebno mesto u Getovom stvaralaštvu. Na konkursu Niškog kulturnog centra (1997) kojem su se odazvali vrhunski umetnici, osvojio je prvu nagradu za tablu stripa Nasmejani pokojnici. Nastavio je da objavljuje stripove u časopisima Tron, Strip Manija, Bager... dok je radom na strip albumu L'ordre du chaos: Jérôme Bosch, francuskog izdavača Delkur, zauzeo istaknuto mesto među svetskim strip autorima. U znak podrške, 2018. izradio je motiv za logo Salona stripa SKC Beograd - stilizovanog viteza sa fasadne skulpture SKC-a, opremljenog umetničkim alatom: perom i četkicom.
Srpskoj filmografiji dao je izuzetan doprinos stvarajući inovacije na polju žanra fantastike. Kao umetnički direktor filmova (naročito Čarlston za Ognjenku) i koncept-artist animiranih muzičkih spotova i kratkih filmova (poput E-Pigs) implementirao je znanja o vizuelnoj kulturi iz različitih oblasti postavljajući nove umetničke standarde koji korespondiraju svetskoj sceni savremenog filma.
Značajan domaći i međunarodni ugled stekao je prevashodno svojim majstorskim ilustracijama i analitičnim crtežom. Izložbena aktivnost bila je posledica pozitivne kritike i otpočela je odmah po završetku osnovnih studija u Domu kulture Studentski grad (1997), umnožavajući se vremenom. Učesnik je mnogobrojnih kolektivnih izložbi od kojih se izdvajaju Oktobarski salon, Zlatno pero Beograda, Majska izložba, 60 god. domaćeg stripa u Srbiji 1935 - 1995, Ilustratori Politikinog zabavnika.
Geto je vremenom izgradio složen i nijansiran stvaralački opus. Širinom svog obrazovanja i umetničko-filozofskog pogleda na svet, likovnim jezikom predano je kreirao svojevrsni mundus simbola, amblema, fantazije.
Kroz biografiju umetnika stiče se utisak da je njegov talenat uvek bio ispred zahteva vremena u kojem stvara, što je uslovilo da kao mlad stekne afirmaciju praćenu uvažavanjem kolega i stručne javnosti. Formirajući svoj autorski izraz i likovni svet koji ostaje nesaznajan za mnoge, Boban Savić s pravom nosi umetničko ime GETO, osećajući umetnost kao modus vivendi, a ne kao vid takmičenja. Među kolegama - stvaraocima, toplo je zaživela misao da „umetnici nisu konkurenti, već saborci u zajedničkoj borbi za lepotu“ koju je, kao član mnogobrojnih stručnih žirija, isticao (Zlatno pero Beograda (2013), Balkanima (2015), Salon stripa SKC (2015 - 2018)...
Marija Ristić, istoričar umetnosti

DOBBS (FR)

004 DOBBSRođen u Francuskoj 1972. godine, Olivije Dobremel (poznat kao Dobbs) studirao je sociologiju u vreme kada je počeo da piše scenarije za rolplej igre, video igrice i stripove.
Još 2009. godine, dok je radio kao predavač na kinematografiji, potpisao je svoje prve stripovske ugovore za biografije serijskih ubica i triler-priče. Potom je od izdavačke kuće Solej dobio priliku da piše fantastične i horor / avanturističke mini-serijale: Loki, Alan Kvotermejn, Alamo, Mister Hajd protiv Frankenštajna i Skotland Jard. Mnogi od ovih serijala prevedeni su na italijanski, španski, holandski, nemački i engleski jezik.
Zatim je napisao jednodelnu priču, smeštenu u svet poznate video-igre Dofus, za izdavačku kuću Ankama i sarađivao na strip adaptaciji zbirke novela SF autora Stefana Vula.
Nakon saradnje sa srpskim crtačem Darkom Perovićem na Alamu, pridružio se mnogim drugim autorima u zajedničkom srpsko-francuskom strip-projektu Linije fronta, čiji su izdavači Sistem komiks i Francuski kulturni centar u Beogradu.
Potom je, 2017. godine, započeo da radi za Glenat na adaptaciji zbirke priča čuvenog pisca fantastike Herberta Džordža Velsa koja uključuje Vremensku mašinu, Rat svetova, Nevidljivog čoveka i Ostrvo doktora Moroa.
Od početka 2019. godine napisao je jedan esej o zlikovcima u filmovima, kao i scenarije za nove stripove Fransoa i kralj Francuske, Nikolas le Floh i Čovek-zver (prema priči Emila Zole).

 

 NEDELJKO DRAGIĆ (HR)

005 Nedeljko DragicNedeljko Dragić rođen je 1936. godine u Paklenici kraj Novske. Godinu dana kasnije, njegova porodica se seli u Slavonski Brod. Odatle će Nedeljko, 1955. godine, otići na studije prava u Zagreb.
U gimnazijskoj klupi nastala je njegova prva objavljena karikatura u Kerempuhu, ali i prvi strip Miša Sos u Holivudu koji je izašao u sarajevskom humorističkom listu Čičak 1954/55. Od tada, pa sve do danas, Dragić crta i osmišljava karikature, ilustracije, stripove, logotipe, plakate, komercijalnu grafiku, pozorišnu scenografiju, animirane filmove i scenarije.
Jedan je od najvećih živih autora iz zlatnog doba Zagrebačke škole crtanog filma i sineasta kome je samo „pola koraka” nedostajalo da se ovenča najvažnijim profesionalnim priznanjem na svetu - statuom Oskara.
Istovremeno, reč je o genijalnom strip umetniku (Tupko, Brbljanje o geometriji), autoru Zagija - maskote Univerzijade u Zagrebu 1987. godine, autoru Leksikona za nepismene, jednom od autora likovnog oblikovanja motiva sarajevske Olimpijade 1984. godine, briljantnom karikaturisti i ilustratoru, sjajnom grafičkom dizajneru.
Od svog prvog neposrednog kreativnog dodira sa crtanim filmom, u proleće 1956. godine kada se kao fazer priključio ekipi Dušana Vukotića koja je radila Nestašnog robota, preko svog prvog autorskog filma (scenarista, crtač, reditelj) Elegija iz 1965. godine, pa zaključno sa 1989. Godinom, kada će premijeru imati Slike iz sjećanja, ispod Dragićeve ruke i u njegovoj mašti nastaće jedan od najbriljantnijih i najoriginalnijih opusa umetnosti animacije druge polovine 20. veka.
Krotitelj divljih konja, Možda Diogen, Idu dani, Tup-tup, Dnevnik, Dan kad sam prestao pušiti, njegovi su najpoznatiji filmovi. U kategoriji za najbolji kratkometražni animirani film, Tup-tup je bio 1972. godine nominovan za Oskara, a sledeće godine Dragić je postao član Američke filmske akademije.
Za svoje autorske crtaće dobio je niz nagrada na najvažnijim festivalima animacije: Oberhauzen, London, Beograd, Zagreb, Čikago, San Francisko...
U italijanskom gradu Luka 1995. godine dobija nagradu za životno delo - za doprinos animiranom filmu, stripu i karikaturi.
U Hrvatskoj je 2002. godine dobio nagradu za životni doprinos filmskoj umetnosti Krešo Golik; na Motovunskom festivalu 2009. godine nagradu Pedeset godina; 2013. godine nagradu Andrija Maurović za životno delo na području hrvatskog stripa i najvažniju nacionalnu nagradu Vladimir Nazor. Iste godine dobija i Trepetalo iz Trogira - regionalnu nagradu za medije Ranko Munitić.
Od 1991. godine Nedeljko Dragić živi u Minhenu.
Veljko Krulčić, autor projketa

SPECIJALNO PRIZNANJE ZA DOPRINOS SRPSKOM STRIPU 2019:
DOBITNIK: LJUBOMIR KLJAKIĆ , Beograd

006 LJubomir KljakicSlobodno može da se kaže da je Ljubomir - Ljuba Kljakić (1951), pored bavljenja društvenim, rukovodećim i političkim radom, koji se s dobrim razlozima smatraju važnijim poslovima od angažovanja „samo“ oko stripa, kao urednik u časopisima Student (od 1975) i Vidici (od 1977), te kao predsednik Saveta ili direktor Studentskog kulturnog centra (1977-1984), tokom približno jedne decenije (1975-1985) promenio srpsku stripsku paradigmu. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Kosovskoj Mitrovici, a od 1970. godine studirao je u Beogradu, gde je 1975. diplomirao na Fakultetu političkih nauka i do 1978. pohađao postdiplomske studije.
Od 1975, kada je postao glavni urednik lista Student, u Srbiji pogled na strip kao na sredstvo promišljanja i savremenicima inherentan, moderan jezik izražavanja više nije bio isti, kako među intelektualnom elitom, tako i među akterima na sceni specijalizovanoj za strip. Promenio se pristup kreiranju, plasiranju, konzumiranju i promišljanju ostvarenja ovog medija, do tada prihvatanih samo kao zabava, razbibriga, avantura i ilustracija (biografska, pedagoška, bajkolika, blago satirična...) ili samo kao vizuelni geg-humor. Do tada „alternativni“, „andergraund“, društveno i intelektualno angažovani, te na svaki drugi način „nekomercijalni“ strip nije imao „svoj“ medij u kojem je mogao da u kontinuitetu bude legalno prikazan i štampan. Kljakić mu je otvorio novinski i izložbeni prostor.
U „Studentu“ br. 29/1975. priredio je temat Novi strip. Tekstovi u njemu (Underground strip i šamari građanskom idealu čistoće, Novi strip - prevrat, kritika, nova vizuelizacija, avangarda, Razaranje nevinosti i ušećerenosti stripa...) nisu se bavili samo andergraundom (Kramb). Tu smo prvi put videli tek kreiranog Arzaka Mebijusa, stripove Drijea, Korbena, Kurcmana, Gotliba...
Zbunjena javnost nije ni znala kako da nazove slične domaće stripove, pa su uz komentare išli različiti prefiksi: „intelektualni“, „politički“, „nekomercijalni“, „filozofski“, „angažovani“...
Godine 1977. bio je i autor prve srpske izložbe stripa Fantastika - strip - društvo (opširniji podaci na srpskom i engleskom na str. 53 i 54 kataloga 16. Salona stripa 2017), ali pravu buru na sceni izazvao je svojim uvodnim tekstom Treća generacija? u svesci-separatu Studenta br. 15/1978. kojim je probudio revolt i polemičku buru na „konvencionalnoj“ sceni, čiji akteri su stripare „novog talasa“ u drugim glasilima, pa i stripskim časopisima, pored pejorativnog izraza „moebiusovština“, uz omalovažavanja, podrugljivo nazivali i „trećegeneracijašima“.
U pripremi je teorijska knjiga Treća generacija, ogledi o stripu, figuralnoj naraciji, popularnoj kulturi, traganju za slobodom, utopiji i srodnim temama (1973 - 1988).
Slobodan Ivkov

SREĆKO JOVANOVIĆ- NAGRADA IZDAVAČKE KUĆE „DEČJE NOVINE DOSITEJ“ I OPŠTINE GORNJI MILANOVAC:
DOBITNIK: BRANA NIKOLIĆ , Valjevo

007 Brana NikolicBrana Nikolić rođen je 1936. godine u Aranđelovcu kao jedanaesto dete majke Radojke i oca Jaćima. Osnovnu školu završio je u rodnom gradu, a posle ondašnjeg šestog razreda upisao se na Likovnu akademiju, kao izuzetno talentovan crtač i najmlađi student Beogradskog univerziteta.
Prvo ozbiljnije ostvarenje Brane Nikolića bio je strip Fudbalko, objavljen 1963. godine u Dečjim novinama i valjevskom Poletu. Kasnije se saradnja sa gornjomilanovačkim gigantom iz godine u godinu produžavala i, naravno, nicali su novi junaci i nove epizode. Prvo je dečja, đačka srca osvojio Mija Siledžija, pa je na površinu izbio Bendžo Kosta. Tu su i Mate Karate, Pastir Hotka, Džungla Đole, Tarziko i drugi. Preko 40 godina Brana je bio saradnik Dečjih novina. Bio je urednik Eks Almanaha, Eureke kao i Karavana.
Profesionalno je radio kao novinar i karikaturista u valjevskom listu Napred, sve do penzionisanja. U Valjevu je pokrenuo i uređivao i čuveni strip list Pingvin.
Tinejdžerske dane provodio je u kutovima parka Bukovičke banje - Risovačko groblje, u atmosferi koja je kasnije poslužila da stvori čuvenog Miju Siledžiju i Risovaču kao scenu pogodnu za svakojake doživljaje. U tom okruženju pojavljuje se Mija Siledžija, mudar, hrabar i vešt dečkić koga bi autor maštovito i spretno, u stihovima, oblikovao i vodio u uzbudljive doživljaje. Nadimak Siledžija više je pristajalo kao rima uz ime Mija.
Listajući odmalena Politikin zabavnik sa nenadmašnim Diznijevim stripovima, Brana je nesvesno uzimao liniju i odraze crtanih junaka pa se to, samo uzgred, ogledalo u njegovim ranim humorističkim stripovima. Uz jedno takvo prisustvo „diznijevštine“, Brana je crtao stripove, slikovnice, bojanke, pa su se iznedrili, ali u svojstvenoj formi Mija Siledžija, Crni kečevi na Bukulji, Otmica centarfora i mnogi drugi.
Osim stripom, bavio se i pisanjem vesterna i romana o nindžama, pod raznovrsnim pseudonimima. Za Forum iz Novog Sada odradio je preko dvadeset naslova o Doku Holideju, pod pseudonimom Frank Larami. Radio je i neke vesterne pod imenima Rej Kolons, Brandon Nik, Valsin Arb, kao i nekoliko nindža-romana pod pseudonimom Derek Finegan.
Osamdesetih godina započeo je saradnju sa nemačkim izdavačem Džoom Vajnom, na projektu Plave oči superzvezda, u saradnji sa Slavišom Ćirovićem. Uradili su oko osam epizoda uz veliki broj skica. Brana i danas crta stripove, slikovnice, radi ilustracije i karikature i tvrdi da je strip najlepše čovekovo detinjstvo.

DODATNE INFORMACIJE:

www.salonstripaskc.rs
www.facebook.com/comicsfest
www.instagram.com/salon_stripa_skc_belgrade/
www.twitter.com/SalonSkc
Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.

 

mt_ignore